หนูเปิ้ล's profile[ PLE-CY ]PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
[ PLE-CY ]★*.¸¸.**.¸¸.*★ความทรงจำสีจาง★*.¸¸.**.¸¸.*★ |
|||||||||||||||||||
|
|
December 04 เบื่อว่ะ... และแล้ว ก็ได้เวลามานั่งเขียนSpace อีกแล้ว .......
ปกติไม่ค่อยเขียนหรอก(เขียนตอนที่เครียดๆอบากระบายลงอะไรสักอย่างให้มันโล่งๆ) อีกอย่าง
ฉันไม่ชอบทำspace สักเท่าไร จะทำก็เขียน web ไม่ก็ blog ส่วนตัวไปเลยดีกว่า ....
ได้เวลาจะสอบ ช่วงนี้งานยังไม่รุมเร้าเข้ามา แต่ก็นะ อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อย ..โดนไข้(แดรก)กินไป2รอบแล้ว - - น่าเบื่อเนอะ เวลาเป็นไข้ จะทำอะไรก็ไม่ได้ดั่งใจ มันร้อนๆหนาวๆ ไปซะหมด
กลางวันร้อน กลางคืนหนาวจัด อะไรของมันก็ไม่รู้ และเหตุการณ์ที่แปลก ที่เกิดกับฉัน
- -สองวันที่แล้ว อยู่ดีๆกลับจากเรียน ก็เกิดอาการชนิดนี่เรียกว่า ..
"เบื่อ" มันมาจากไหน มาจากที่ใด ฉันก็ไม่รู้ แต่มันเกิดกับตัวฉัน ชนิดที่ว่า
อะไรๆก็เบื่อ อย่ามายุ่งกับกุได้ไหมตอนนี้ กุขออยู่คนเดียวของกุได้ไหม .....ส่วนตัวชอบการท่องเว็บ อ่านหนังสือ
แต่.......ขนาดสิ่งเหล่านี้ ฉันยังเบื่อเอามากๆ - -
แปลกดีเนอะ....ถึงกับขนาดปิดมือถือ เพื่อไม่อยากให้ใครโทรมายุ่ง มากวนเวลาช่วงนี้
วันนี้ ตอนนี้ เกิด อาการเช่นเดียวกับข้างต้นที่กล่าวมา...."เบื่อ" อีกแล้ว แสรดดดดด T^T (หรือว่าเหมือนเป็นไข้ พอตากพัดลมแล้วหนาวๆ แบบแปลกๆ) เง้อออ!!
มันทำให้ไม่อยากคุยกับใคร แม้กระทั่ง คุณพ่อ แม่ หรือแฟน รวมไปทุกๆคนง่ะ เหมารวมหมด - - แต่จริงๆ ไม่ได้เบื่อคนเหล่านี้ง่ะ
ฉันก็ขี้เกียจพูดมาก อยากอยู่เงียบๆ คนเดียว ประมาณนี้
วันนี้ตื่นมาเที่ยงๆแระ ออกไปกิงข้าวแกง ไม่หิว แต่ไม่รู้ง่ะ กินเข้าไปแล้ว - - อิ่มนิดๆ
ปกติ ถ้ากินอิ่มๆ.. ฉันหลับทุกที แต่วันนี้ แปลก ไม่หลับ เบื่อนั่นแหละ เบื่อ นอนไปด้วย - - ฮ่าๆ
เลยนั่งเล่นเกมส์ซะ เล่นเว็บซะ แกติเสาร์ทิตยย์อ่านหนังสือ ที่ซื้อมาง่ะ อ่านจบไปแล้วเล่มนึง อีกเล่มยังไม่ถึงครึ่งเลย
แต่วันนี้ไม่ได้อ่าน "เบื่อ" ..อีกแล้ว
ขนาดนั่งเล่นคอมพ์ ยังเล่นแบบว่า เบลอๆ เล่นMSN ถามคำ ตอบคำ ไม่ถามไตอบ ไม่ทัก ไม่คุย
..ขี้เกียจ "เบื่อ" ..อีกเช่นเคย (ไม่ได้เบื่อคนนะ อย่างที่บอก แต่ก็บอกไม่ถูก เพราะเบื่ออะไร)
......
คิดเอาเองแบบมั่วๆผสมกับเวลาเบื่อในตอนนี้ อาการที่เรียกว่า "เบื่อ" ที่มันอาจเกิดขึ้นกับใคร หลายๆคน ...รวมทั้ง ผม
-เบื่อกิน
-เบื่อนอน
-เบื่อเรียน
-เบื่อเที่ยว
-เบื่อพ่อ,เบื่อแม่
-เบื่อแฟน
-เบื่อเพื่อนพ้อง
-เบื่อกินข้าว
-เบื่ออกำลังกาย
-เบื่อนอน
-เบื่อsex (เอ้า!! มาได้ไง)มันวิ่งผ่านหัวชั่ววูบ
-เบื่อตัวเอง (อันนี้หนักเลย หรือผมอาจจะเป็น - -)
และก็ อีกสารพัดเบื่อ....
..........นั่งเขียนตั้งแต่ 20.16น.
..................ตอนนี้ 21.15น.
ใช้เวลาพอสมควรเลย - -ความเบื่อ มันทำให้เขียนได้นานขนานี้เชียว ความ "เบื่อ"มัน..น่าทึ่ง แต่มันก็ไม่น่าเกิดกับใครๆ ใช่ไหมละ
พอละ บั๊บบาย บั๊บบุ๋ยๆ~ << - -เอามาจากเด็กใน MSN ฟังแล้วน่ารักเนอะ แต่ ภาษาไทยวิบัติ
เขียนมาก เดี่ยวเบื่อเขียนอีก เง้อ!!!!~~%$^%$#$
----จบแระ..
-----------ยัง !!
------------------ยังไม่ลืม!
------เขียนไรนิดหน่อย>>> ....... " รัก ♥ ตะเอง ♥ น๊า " เห็นแล้วอารมณ์ดี อดอมยิ้มไม่ได้ .... น่ารักจังเลย              คนวาดขี้เล่นดีจัง  เห็นแล้วอารมณ์ดี อดอมยิ้มไม่ได้ .... น่ารักจังเลย  เอามาฝากกันจ้า ^^ July 03 เมื่อเราเริ่มต้นมีความรัก . .  เมื่อเราเริ่มต้นมีความรัก . . ทุกอย่างมันก็เหมือนกับถูกกำหนดปลายทางเอาไว้แล้วโดยคน 2 คน . . ซึ่งไม่มีใครล่วงรู้หรอกว่า มันจะสั้นจะยาวแค่ไหน  แต่ถ้าเป็นไปได้ เราก็คาดหวังว่า ... อยากให้ปลายทางหรือจุดสิ้นสุดนั้นยืนยาว ไปจนถึงวันที่ใครคนหนึ่งได้ตายจากไป . .  บางคนโชคดี ที่ความคาดหวังกับความจริง เป็นเรื่องเดียวกัน แต่สำหรับบางคนไม่ได้เป็นเช่นนั้น แต่นั่น . .ก็ไม่ได้หมายความว่า . . ความรักของคุณหมดฤดูกาลแล้วเสียเมื่อไหร่  ฉันรู้ว่า . . มันไม่ใช่เรื่องง่ายนัก ที่จะทำใจยอมรับความจริงอันโหดร้ายที่ผ่านมา แต่ถ้าเราไม่สามารถหันหลังให้อดีต เพื่อมองปัจจุบัน . . เราก็จะเป็นคนที่จมอยู่กับอดีตที่มืดมัวไปตลอดไม่ยอมไปไหน . .  ชีวิตยังต้องเดินหน้าต่อไป เราไม่อาจกำหนดได้ว่า หลังจากนี้ต่อไป ชีวิตเราจะเป็นอย่างไร เหมือนกับที่เราก็ไม่รู้หรอกว่า หลังจากความรักครั้งแรกได้ผ่านพ้นไป . . อีกนานไหม? ความรักครั้งใหม่จะเดินทางเข้ามา  แต่ก็ไม่อยากให้คุณสิ้นหวัง . . เพราะบางทีก็อาจที่เป็นไปได้เหมือนกัน .. .ที่โชคชะตาของเรา อาจได้ถูกกำหนดมาแล้ว ให้เราต้องผิดหวังกับคนๆ หนึ่ง เพื่อมาเจอกับใครอีกคนหนึ่ง ที่เขาอาจกลายเป็น "รั ก แ ท้" ของคุณก็ได้ . .ใครจะรู้  ไม่ได้ต้องการจะบอกกับคุณว่า . . ให้นั่งรอคอยความรักแบบเป็นบ้าเป็นหลัง เพราะความรักที่สมบูรณ์มั่นคงแข็งแรงนั้น . . ควรเกิดขึ้นจาก "ตั ว เ อ ง" มากกว่าการเรียกร้องจาก " ค น อี ก ค น "  สิ่งที่อยากบอกคุณก็คือ "ทุกสิ่งในชีวิต . . เป็นเรื่องมหัศจรรย์ได้ทั้งนั้น"  อย่าใช้คำว่า . . . เราดีไม่พอสำหรับใคร
บอกเธอแบบนั้นให้มั่นใจบอกเธอแบบนั้นให้มั่นใจ ว่าฉันทำอะไรฉันคิดก่อน จะบอกเธอว่ารักให้เธอเชื่อใจ ฉันหมายความอย่างนั้นแน่นอน 2 กันยายน ของปีที่แล้ว... นึกย้อนไปวันนั้นนะ... แต่ดูเหมือนตัวเองจะเกร็งกว่าเค้านะ ^^ 555 แล้วจากวันนั้นมา... ไม่รู้ว่าเป็นแฟนกันตั้งแต่เมื่อไหร่... ตัวเองรู้ไหม?? 1 ปี ทำไมมันผ่านไปเร๊วววว เร็ววว ทุกวันมันเหมือนกับวันแรก ๆ ที่เรารู้จักกัน ถึงบางครั้งจะเถียงกันบ้าง คุยกันบ่อย ๆ เถียงกันก็เป็นเรื่องธรรมดา ^^ นิสัยเสีย ๆ ของเค้า จะไม่ให้ตัวเองต้องน้อยใจอีกนะ ถ้าเราไม่มารู้จักกัน เค้าอาจจะไม่มีแฟนไปอีกนานเลยก็ได้ จนบางที ในขณะที่ตัวเองยอมทำอะไรเพื่อให้เค้ามีความสุขทุกอย่าง เค้าขอบคุณนะคะ...ขอบคุณมาก ๆ คนที่เรารัก. . .คือคนที่ใช่สำหรับเราแต่บางครั้ง. . .เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่
คนที่เรารัก. . .คือคนที่ใช่สำหรับเรา แต่บางครั้ง. . .เรากลับรู้สึกว่าเขาไม่ใช่
คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราเพียงมองผ่าน แต่เขา. . .กลับมองเราอย่างใส่ใจ คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราคิดว่าเรารู้จักเขาดี แต่แท้จริงแล้ว. . . เรากลับไม่รู้จักเขาเลย คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่พยายามทำความรู้จัก แต่เขา. . .กลับพยายามทำความรู้จักเรา
คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราพร้อมจะเป็นผู้ให้ แต่สิ่งที่เราให้ . . . เขากลับไม่เคยมองเห็นสิ่งที่เราให้ไป คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยให้ความสำคัญมากมาย แต่เขา. . .กลับให้ในสิ่งที่ล้วนมีค่ามีความสำคัญกับเรา
คนที่เรารัก. . . คือคนที่เราอยู่ด้วยเวลามีความสุข แต่เวลาเราทุกข์. . . เรากลับมองหาเขาไม่เจอ คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยเห็นหน้าเวลาสุข แต่เวลาทุกข์. . . เขากลับเป็นเหมือนเงาคอยเฝ้าตาม
คนที่เรารัก. . .คือคนที่เราใส่ใจทุกเวลาแต่ที่แย่กว่าคือ. . . ตลอดมา “เขาไม่ได้รักเรา” คนที่รักเรา. . .คือคนที่เราไม่เคยนึกถึงแต่มีสิ่งหนึ่ง. . .บอกให้รู้ว่า . . . “เขารักเรา” January 06 ^.^ โอ้~ทะเล~แสน~งาม~ ความงดงาม ของท้องน้ำสีคราม ~
หากมองท้องน้ำสีครามยามเย็นอย่างไร้จิตวิญญาณ
ภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า
ก็คงเป็นแต่ผืนน้ำที่ไร้ความหมายใด...
มองท้องน้ำอันกว้างใหญ่ไพศาล
แล้วพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่
เง้อ!...
.
.
.
.
.
.
.
.
------------------แล้ว-----------------
ก้อ
บอก
.
.
.
.
.
.
ว่า... (ไม่มีอะไร ปล่าวหรอก เขียนไปงั้น อิอิ อยากรู้ละซิว่าทำไม วงเล็บอีกที งิงิ ม่ายบอก)
.
.
.
กรำ - -
-
--------------- {*-*\} -----------------
-
-
ไปแระๆ ง่วงนอน หลอกให้อ่านไปงั้น
.
.
อิอิ !
คนโง่ยอมเป็นเหยื่อของคนฉลาด
.
สรุป::ก้อม่ายมีอะไรมาก แค่อยากให้ดูแลสุขภาพด้วยน่ะ หันไปมองกระจก แล้วส่งยิ้มให้ตัวเองซํกนิด
แล้วบอกกับตัวเองว่า "พร่งนี้จะต้องดีกว่าวันนี้"
.
.
.
งิงิ! มีความสุขจัง ได้กวนโอ๊ยคน
ไปละน่ะ
บั๊บบุ๊ยย...
^.^
-The end-
January 04 ความสุขของเปิ้ลมันก้อมีอยู่แค่นี่ = ชีวิตเปิ้ลมันก้อมีอยู่แค่นี่ =
---------------------------------------------------------------
เปิ้ลก้อคือเปิ้ล
เป็นผู้หญิงผิวคล้ำ ธรรมดาคนหนึ่ง
ที่ไม่ได้ดูสวยงาม หรือเลิศเลอไปกว่าใคร
เปิ้ลก้อคือเปิ้ล
คือคนๆนึงที่มีความรู้สึก
ไม่ต่างไปจากใครคนไหน
เปิ้ลก้อคือเปิ้ล
คือคนเดิมๆ
ที่เป็นตัวของตัวเอง...ไม่สร้างภาพหลอกลวงใครๆ
----------------------------------------------------------------
ถึงตอนนี้...
เปิ้ลก้อยังเป็นเปิ้ลคนเดิม
คนที่พร้อมจะรับฟังปัญหาของเพื่อนๆทั้งคณะ
เปิ้ลต้องมีรอยยื้มอยู่เสมอ
เพื่อเป็นดินที่ดี ให้ต้นไม่ที่กำลังจะโค่นล้มยึดเหนี่ยว
เปิ้ลต้องหัวเราะและมีสติอยู่ร่ำไป
เพื่อเป็นแสงสว่างอันน้อยนิด
ให้กับความมืดมิดที่เกาะกินหัวใจ
 เปิ้ลไม่ใช่คนสำคัญ
และเปิ้ลก้อไม่ใช่ทุกสิ่งทุกอย่าง
เปิ้ลไม่ใช่นางฟ้า
ที่่มีเวทมนต์
เสกให้โลกนี้มีแต่ความสงบสุข
แต่เปิ้ลก้อคือเปิ้ล
ที่อาจเป็นเสี้ยวหนึ่ง
ที่มีความงดงามอยู่ในจิตใจ
ทำให้ใครๆยิ้มร่า
เพราะเปิ้ลเป็นเปิ้ล
จึงอยากให้โลกนี้มีแต่สิ่งสวยงาม
เพราะเปิ้ลเป็นเปิ้ล
จึงอยากร้องให้ทุกครั้ง
ที่เห็นใครๆโดดเดี่ยวหัวใจ
เปิ้ลอยากให้ทุกคนมีความสุข
แต่ก้อเพราะเปิ้ลเป็นเปิ้ลอีกนั่นแหละ
ที่ไม่สามารถช่วยใครๆได้ซะทุกอย่าง
แต่
ไม่
ว่า
ยัง
ไง
เปิ้ลก้อยังเป็นเปิ้ล ที่พร้อมจะให้ความช่วยเหลือผู้อื่นทุกเมื่อ...^^
------------------------------------------
"ถ้าวันนี้เปิ้ลสามารถทุกข์หรือเจ็บแทนคนอื่นได้ เปิ้ลก้อจะยอมเจ็บและยอมทุกข์เพียงคนเดียว
เพื่อให้โลกนี้และใครอืกมากมายสงบสุข"
-------------------------------------------
TT v เง้อ...เศร้าจัง
ก้ออยากเป็นนางฟ้าอีกละ...^.^
---- อิอิ! มีความสุขจังเลย ชีวิตเปิ้ล ----
...ความดีไม่มีขาย ถ้าอยากได้สร้างเอาเอง...
December 09 มนุษย์ทุกคนมีหัวใจด้วยกันจริงทั้งหมดสองดวงในอดีตกาลนามมาแล้ว เขาว่ากันว่า... มนุษย์ทุกคนมีหัวใจด้วยกันจริงทั้งหมดสองดวง แต่ยังมีเทวดาน้อยอยู่องค์นึง ซึ่งไม่รู้จักสิ่งที่เขาเรียกว่าหัวใจ ด้วยความที่สงสัยว่าหัวใจนั้นมันเป็นอย่างไร เทวดาน้อยจึงได้ไปถามนางฟ้าผู้ที่ดูแลทางเข้าออกของประตูสวรรค์
"ท่านนางฟ้า โปรดบอกข้า หัวใจคืออะไร"
"หัวใจ ก็คือสิ่งบริสุทธิ์ สวยงามที่สุดของมนุษย์ยังไงเล่า"
"แล้วสิ่งที่เรียกว่ามนุษย์อยู่แห่งใดล่ะ"
"อยู่เบื้องล่างอีกฟากของประตูสวรรค์"
"เปิดประตูให้ข้าไปชมหัวใจของมนุษย์ได้มั้ย ท่านนางฟ้า"
"มิได้หรอก มันผิดกฎของสวรรค์ เจ้ากลับไปซะเถอะ แค่เจ้ามาสนทนากับข้าก็ผิดมากเท่าใดแล้ว เจ้ารู้ตัวมั้ย เจ้าเทวดาน้อย"
เทวดาน้อยทำทีว่าหันหลังกลับไป
แต่ด้วยความที่อยากได้หัวใจมาครอบครองไว้เป็นของตน
จึงได้นำคันศรธนูมา แล้วยิงไปที่นางฟ้าผู้รักษาประตูสวรรค์
หวังจะให้นางฟ้านั้นสลบไปในชั่วข้ามคืนนั้นเอง
หลังจากนั้น ...
เทวดาน้อยแอบเปิดประตูสวรรค์แล้วบินไปยังโลกมนุษย์
กลางดึกของคืนนี้เป็นคืนที่เงียบสงบ มนุษย์ทุกคนต่างหลับกันหมดแล้ว
เทวดาน้อยจึงแอบบินเข้าไปในบ้านของมนุษย์ทุกคน แล้วไปเอาสิ่งที่เรียกว่าหัวใจของทุกคนบนโลกมนุษย์ มาคนละหนึ่งดวง
แล้วนำลอยขึ้นไปบนสวรรค์
หวังจะขโมยกลับไปเป็นของตน
แต่ระหว่างที่เทวดาน้อยกำลังกลับเข้าไปปากทางของประตูสวรรค์ได้มีนางฟ้าและเทวดาแห่งความรักยืนกั้นอยู่
เทวดาน้อยเห็นดังนั้นจึงบินหนี
แต่นางฟ้าองค์นึงได้บินตามเพื่อมาแย่งหัวใจของมนุษย์ทั้งหมดไว้
แต่เหตุการณ์ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น
เมื่อหัวใจทั้งหมดได้เกิดกระจายออกแล้วร่วงโปรยปรายไปยังบนโลกมนุษย์
ทำให้เกิดการสลับสับเปลี่ยนเจ้าของหัวใจกันในค่ำคืนนั้นเอง
เทวดาน้อยถูกลงโทษ ด้วยการให้เป็นเด็กตลอดกาล
และเปลี่ยนชื่อเป็นกามเทพให้อยู่บนโลกมนุษย์
เพื่อตามหาหัวใจอีกดวงของมนุษย์ทั้งหมดที่ไปอยู่กับใครอีกดวงหนึ่งให้มาพบกัน
 December 07 ทุกอย่าง oK. I am OK.
Are you oK?
....................................
ถ้าเราเกิดมาเพื่อที่จะรักใครสักคน
 ~ วรารัตน์ เจริญวิริยะภาพ ~ November 27 นางฟ้าของฉัน เมื่อก่อน...ฉันคิดว่านางฟ้าใจร้าย
คอยกลั่นแกล้ง และมอบความเสียใจให้ฉันตลอด
นางฟ้าเสกคนไม่จิงจัย มาคอยทำให้ฉันเสียใจอยู่ร่ำไป
แต่...
วันนี้...ฉันเข้าใจนางฟ้าแล้ว
ว่าที่ผ่านมา นางฟ้าทำไปเพื่ออะไร
ถ้านางฟ้าใจดี ให้ฉันเจอความรักที่แสนดี ที่อบอุ่นใจตลอด
วันนี้ฉันคงไม่รับรู้หรอก
"ว่าความรักที่แท้จิงเป็นอย่างไร"
มาบัดนี้...
นางฟ้า ไม่ได้เป็นนางฟ้าใจร้ายอีกแล้ว
นางฟ้าได้มอบของขวัญอันล้ำค่าที่สุดในชีวิตให้ฉัน
นั่นคือ...ผู้ชาย
ผู้ชายคนหนึ่ง ซึ่งนำความรักมาให้ฉัน
เขาไม่ได้เอาความรักมาให้ฉันเพียงอย่างเดียว
เขายังพกเอาความงดงามของความรัก
ความอบอุ่นของหัวใจมาให้ฉันด้วย
ฉันต้องขอบคุณนางฟ้า
ที่เคยมอบความรักที่แสนเจ็บปวด
และการลาจากที่ฉันกลัวที่สุดมาให้ฉัน
ถ้าวันนั้นฉันไม่เสียใจ
วันนี้ฉันก้อคงจะไม่มีเค้าที่แสนดี
ถ้าวันนั้นฉันไม่ร้องให้
ฉันก้อคงไม่เจอเค้าในวันนี้
ขอบคุณนางฟ้า
มันคุ้มค่าจิงๆกับการเสียใจ
และต่อแต่นี้ไป
ฉันหวังว่า นางฟ้าคงไม่ใจร้ายเสกความเจ็บปวดมาให้ฉันอีก
นางฟ้าจ๋า
ถ้าฉันเอาชีวิตของฉันแลกกับพรหนึ่งข้อจะได้มั้ย
(...........) นางฟ้าตอบ
โอ้..ขอบคุณนางฟ้าจิงๆ
ฉันจะอธิษฐานล่ะน่ะ
"
 ฉันขอให้ความรักของฉันครั้งนี้ไม่ใช่แค่เกมชีวิต ขอให้ความรักของฉันเป้นรักที่สวยงาม
แม้ไม่เลิศเลอ
แต่ก้อขอให้ฉันและเขามีกันตลอดไป...
" November 12 ความรักต้องการ..พักผ่อน
November 10 ก้อเพราะคุงพ่อกะคุงแม่ไม่ใช่หรอ วันนี้คุงแม่โทรมาหานังนอ้งเปิ้ลด้วยแหละ
อิอิ+
ดีจัยมากกกกกกกกกก
คุยกะคุณแม่ตั้งนาน สองนาน สามนาน สี่นาน ห้านาน แนะ
ก้อเลยชวนคุณแม่เข้าเรื่อง...
+-------------------------------------+
"คุงแม่ค่ะ น้องเปิ้ลคิดว่าน้องเปิ้ลมีความรักค่ะ"
"..........." คุงแม่เงียบ
"คุงแม่คิดว่าน้องเปิ้ลโตพอที่จะรู้จักความรักหรือยัง" ช้านนนนถามต่อ
"..................." คุงแม่ก้อยังคงเงียบ
"คุงแม่ขา คุงแม่ตอบน้องเปิ้ลซิค่ะ" ช้านนนก้อยังคงถาม
"........................"คุงแม่ก้อยังคงเงียบเหมือนเดิม
"........................" ช้านนนนก้อเงียบมั้ง คุงแม่ก่อสงครามปราสาทล่ะฮิ
-- ! กรำ ! --
"แล้วเปิ้ลคิดว่าความรักคืออะไรล่ะลูก" คุงแม่ถาม
-------------(เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆๆนัยที่สุดก้อพูดแระนะ ป้าๆๆๆๆๆ!)---------------
"........................" คราวนี้ น้องเปิ้ลเงียบล่ะค่ะ
พูดมาตั้งนาน เจ๊แกตอกกลับมาคำเดียว ช๊อตตตต
"ว่าไง น้องเปิ้ลคิดว่าความรักคืออะไร" คุณแม่ถามอีกครั้ง
แต่คราวนี้เป็นการหันมาคุยกันเป็นการเป็นงาน
"ความรักเหรอค่ะ เปิ้ลก้อไม่รุ้หรอกค่ะว่ามันคืออะไร"
"แล้วหนูบอกแม่ได้ไง ว่าหนูมีความรัก" คุงแม่ถาม
"หนุไม่รู้หรอกน่ะค่ะ ว่าความรักคืออะไร แต่หนูรู้ว่าเวลาหนูอยู่กับพี่เค้าแล้วหนูมีความสุข"
"..................." คุงแม่เงียบ
"คุงแม่ว่าน้องเปิ้ลโตพอที่จะมีความรักหรือยังค่ะ" ช้านถามคุงหญิงแม่
"หนุไม่กลัวความรักแล้วหรอ"
"..................." ช้านเงียบ (กรำ ! เป็นทั้งแม่ทั้งลูก เง้อ)
"ความรักน่ะ มีทุกเพศทุกวัย" คุงแม่บอก
"ค่ะ" ช้านตอบ
"หนูคิดว่าความรักมีจิงมั้ย" คุงแม่ถาม
".............."
ช้านนนนเงียบไปครู่ใหญ่
"มีจิงค่ะ!" ช้านตอบ
"แต่ก่อนหน้านี้ หนูบอกแม่นิค่ะ ว่าหนุไม่เชือ่หรอกว่าความรักมีจริง"
"หนูมองเห้นความรักแระค่ะ" ช้านตอบและยิ้ม
คุนแม่มองห้าช้านนนอย่าง งงๆ
"คุณพ่อกับคุณแม่ไงค่ะ คือความรักที่หนูเห็น
จิงอยู่ หนูเคยบอกคุนแม่ ว่าความรักไม่มีจริงบนโลกใบนี้
และหนูเองก้อบอกคุนแม่ว่าหนูกลัวความรัก"
คุงแม่เงียบ (อีกแระ ป้าคนนี้)
"เมื่อก่อนหนูกลัวความรัก เพราะหนูเคยเจ็บปวดกับความรัก
แต่คนเราเปลี่ยนทัศนคติกันได้นิค่ะ"
" หืออออ " คุงแม่อุทาน
"ที่ผ่านมา เปิ้ลมองความรักในแง่ร้ายมาตลอด จนบางครั้งลืมมองด้านดีในความรัก
ที่มีน้องเปิ้ลในวันนี้ ก้อเพราะความรักของคุณพ่อกับคุนแม่ไม่ใช่หรอค่ะ"
".........." คุนแม่เงียบ
"แม่ไม่ว่าหรอกนะ ถ้าน้องเปิ้ลจะมีความรัก" คุนแม่ตอบ
ว้าววววววววว เย้ๆๆๆๆๆๆๆๆ
"แต่คบใครหนูต้องดูให้ดี หนูจำได้มั้ย หนุเคยเสียใจมาเพราะอะไร
เราน่ะไม่มีอะไรที่จะไปสู้คนอื่นเค้าได้ ต้องเจียมตัว
สมัยนี้แค่คำว่ารักแท้น่ะ เค้าไม่สนหรอก " คุนแม่สอน
"แต่นอ้งเปิ้ลไม่ได้คบคนที่ฐานะนิค่ะ
น้องเปิ้ลคบคนที่จิตสใจ
อีกอย่างที่บ้านเป้นไง น้องเปิ้ลก้อบอกตามความจริงทุกอย่าง"
"ลูกของแม่ คบคนที่จิตใจ
แต่คนของลูกล่ะ เค้าคบลูกที่ตรงไหน?"
หลังจากสิ้นเสียงนั้น โทรสับก้อตัดไป ทิ้งไว้แต่คำถามสุดท้ายที่แม่ถามม....
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
...ถ้าวัดจากปัจจุบันนี้
ส่วนใหญ่ ก่อนที่คนเราจะรักกัน ต้องสกรีนก่อน ว่าคนนี้มีความเป็นไปได้กับเรามั้ย เหมาะสมมั้ย ..
.แต่...
ถ้าความรักมันเข้าตา บุพเพอาละวาดจริงๆ
ก็ไม่น่าจะมีปัญหาถึงกับต้องเลิกกัน
เพราะความรักมันมีพลัง...
ทำให้เราช่วยกันพังกำแพงนั้นได้อยู่แล้ว ..
ที่น่าจะมีปัญหา
ก้อน่าจะเป็นครอบครัวของแต่ละฝ่าย
แล้วก็ความคิด-คำพูดของอีกฝ่าย...
ถ้าครอบครัวกดดันไม่อยากให้อยู่ด้วยกัน
ก็คงยากหน่อย
แต่ก็เป็นไปได้ที่จะรักกันต่อไป
...ส่วนเรื่องคำพูดและความคิดของอีกฝ่าย เนี่ยแหละปัญหาใหญ่ ถ้าอีกฝ่ายสูงกว่าเรา
แล้วชอบลำเลิก หรือไม่ก็ไม่ให้เกียรติเรา
มันก็อาจเป็นชนวนเล็กๆที่สะสมไปเรื่อยๆ ทำให้อยู่ด้วยกันไม่ได้....
และเช่นเดียวกัน ถ้าอีกฝ่ายต่ำกว่า
หากเราแสดงอาการดูถูกอีกฝ่าย
เค้าก็ทนเราไม่ได้เหมือนกัน
ไปๆมาๆก็ต้องเลิกกันไปหาคนใหม่ที่เท่าเทียมกับเค้า..
แต่ชั้นนน ว่าความรักเป็นเรื่องของคนสองคน มันลึกซึ้งเกินกว่าจะมาวัดกันที่ส่วนประกอบอย่างอื่น ..
มันเป็นเหมือนอุปสรรคหนึ่ง
ที่อยู่ในหลักสูตร ของความรัก
ที่เราจะต้องข้ามมันไปให้ได้
ถ้าพ้นมันไปเราจะยิ่งรักกันมากว่าเดิม
..ส่วนตัวแล้วการที่เราจะรักใครสักคน ไม่ควรดูฐานะ แต่ควรจะดูจากภายในของเค้า..
ดูจากรักของเค้า ความอบอุ่นที่มีให้กัน
และการให้เกียรติที่เราพึงมีต่อกัน เท่านั้นก็พอ...
หมาน้อยยยยยย มูกโป่ง.... November 09 น้ามตาไหลอีกแร้วววววช้านนนนน
ฮือๆๆๆ มะวานนี้ น้องเปิ้ลร้องให้อีกแร้ว... ก้อแหม๋...แอบน้อยใจคุณพี่เปิ้ลนิสสสสๆๆ
ก้อคุงน้องเปิ้ลอยากไปดูหนังอ่า (รักเรา กัลปาวสาน) เห้นเพื่อนบอกมาว่าสนุกมั่กกมาก มานนนไปดูคนเดียวมา แหม!!!!ไอ้เราคนมีแฟน จะให้ไปดูคนเดียวก้อกระไรอยู่เนอะ
คุงนอ้งเปิ้ล เลยชวนคุงพี่เปิ้ล "ไอ้คุงพี่เปิ้ล คุงน้องเปิ้ลอยากดูหนังอ่ะ !" "เรื่องไรละ เง้อ" คุงพี่เปิ้ลมานตอบ "รักเรา กัลปาวสาน" "เป็นหนังแนวไหนล่ะ " ยังถามม่ายหยุด <คราวหน้าม่ะกล้าชวนแระ> มันเป้นหนังรัก จะบอกไงง่า
ก้อไอ้คุงพี่เปิ้ล มานไม่ชอบดูหนังรัก ช้านนนนนนชอบดูหนังรัก แต่มานนชอบดูหนังรบ กรำ!
"แต่พี่ม่ายอยากดูล่ะ เง้ออออ" คุงพี่เปิ้ลมานตอบบ
กรี๊ดดดดดดดดดดดด!~ เหมือนฟ้าผ่าลงมากลางใจ คุงพี่เปิ้ลปฏิเศษ
ฮือๆๆจะไม่ให้เสียใจได้อย่างไรล่ะเง้อออออ... ก้อเกรงใจมาตลอด ม่ายกล้ารบกวน พอรบกวนเข้าครั้งนึง โดนปฏิเศษ ง่า TT
VV ฮือๆๆๆ ร้องให้ขี้มูกโป่งเร๊ยยยยยย
" ถ้าน้องเปิ้ลไม่ไปกะคุงพี่เปิ้ลแร้วน้องเปิ้ลจาไปกะคัยอ่า พี่เปิ้ลเป็นแฟนน้องเปิ้ลน้า ขนาดชวนแฟน แร้วแฟนยังไม่ไป แล้วคุงน้องเปิ้ลจะมีหน้าไปชวนใครล่ะเง้ออ "
น้อยจัยๆๆๆๆๆๆๆๆ น้อยจัยที่สุดดดดดดดดดดดดดดด
จำไว้เร๊ยยยยย อีตาบ้า
ฮือๆๆๆๆ ร้องให้ขี้มูกโป่งอีกตามเคยยยย
ช้านจาปัยดูคนเดียว ฮือๆๆช้านไปดูคนแดวก้อได้ น้องเปิ้ลตัดสินใจเด็ดขาดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
---------------------------------
เช้าวันรุ่งขึ้น... น้องเปิ้ลไปเรียนตามแบบฉบับคนขยัน
แหม๋...อ้ายคุงพี่เปิ้ล บอกช้านนว่าจะโทรมาปลุก ปาเข้าไปสิบโมงแระยังม่ะโทรมา **
11.30 น. ทัมท่าจากดโทรราสาบบบบบบไปหาพี่เปิ้ล ก้อคนมานคิดเถิงงงงนิ ง่า... มะเอาดีกว่า แด่วรบกวนเค้าอีก จำได้...น้องเปิ้ลก้อมะด้ยกดน๊า
ตี๊ดดดดด ตี๊ ติ๊ดดดดดดดดดดดดดด ง่าโทรสับดังขึ้น แง่ววว...อีตาบ้า(คุงพี่เปิ้ล)โทรมา
รับดีมะเง้ออออ รับซิแฟนเรา
ง่า... รับถึงดีใจแทบบ้า ทำไมน่ะหรอ... ก้ออีตาบ้าคนมะคืนที่ทำเราร้องให้น่ะซิ มานโทรมาชวนเราไปดู รักเรากัลปสาน
งิงิ ดีจัยแทบบ้า มะต้องแอบงอลแระ แด่วพี่เปิ้ลมะสะบายจัยยย
แต่...
แต่มะคืนน้องเปิ้ลเสียใจมากกกกกกกกกก จนมะอยากดูหแระอ่า ก้อมะคืนน้องเปิ้ลคิดได้ว่าพี่เปิ้ลอาจจะติดธุระ หรือไม่ก้อไม่อยากดูจิงๆ น้องเปิ้ลก้อเลย ถอดจัยม่ายดูเหมือนกัน
เง้อ...ก้อแค่หนัง จะงอแงทำไม ช่ายมะ ค่อยไปดูเรื่องอื่นก้อได้ เรื่องแค่นี้ทัมมัยจะต้องเรื่องมากช่ายม่ะ
แต่วานนี้อีพี่เปิ้ลมันโทรมาชวน ง่า...
พวกแกว่า... ช้านจาไปมะ??
Answer...ช้านม่ายปัย ช้านม่ายปัยหรอก ช้านสันยากับตัวเองไว้แร้ววววว ว่าจำไม่ทำให้พี่เปิ้ลลำบากใจ เรื่องแค่นี้ ช้านปลงแระน่ะ ฮือๆๆๆน้ามตามันก้อยังไหลอ่ะน่ะ แต่ที่ไหลนี่ ม่ายช่ายเสียใจอีกแระหรอกน่ะ
แต่มานเป้นน้ามตาแห่งความดีจัย อย่างน้อย อ้ายคุงพี่เปิ้ลมานนก้อยางนึกถึงเรา
สรุปแระ::ถึงแม้ว่า คุงพี่เปิ้ลกับคุงน้องเปิ้ลจะชอบอะไรๆไม่เหมือนกัน มี(แอบ)งอล ร้องให้ขี้มูกโป่งบ้าง แต่ก้อแค่ช่วงเวลาเดี๊ยวเดียว นี่แหละ...ความรักของช้านนนน มีแอบงอลเล็กน้อยยย สุดท้ายก้อแพ้จัยตัวเอง ม่ายช่ายหรอก แพ้ความดีพี่เปิล งิงิ
สรุปอีกรอบนะ:: อย่าให้เรื่องเล็กๆมาทำลายความรู้สึกดีๆ หรือทำให้ชีวิตรักของคุณต้องบั่นทอน เพียรคิดซะว่า คุณผ่านวันเวลาต่างๆมาได้ เรื่องแค่นี้คุณก้อผ่านได้เช่นกัน จงรู้จักคำว่า พอ กับการใช้ชีวิตรัก แล้วชีวิตรักของคุณจะมีความสุข อย่างยาวนาน เหมือนน้องเปิ้ลกับพี่เปิ้ลงับค่ะ
รักอีตาบ้าน่ะ จุฟ ๆ
November 06 ไม่ได้ว่าตะเอง แต่ส่วนใหญ่คนอื่นก้อเป็นงี้ จีบกันใหม่ๆ... โทรหากันทุกวัน โทรจนสายจะไหม้ก็ไม่วางซะที พอนานไป... โทรหากันทุกวัน โทรคุยให้ตายยังไงก็ไม่ได้ 5 นาที สุดท้าย... ไม่มีธุระแล้วโทรมาทำไม ว่างมากเหรอ  จีบกันใหม่ๆ... สวัสดีค่ะ สวัสดีครับ ที่รัก ดาร์ลิ้ง จีบกันใหม่ๆ... อดกิน อดนอน ทะเลาะกับคนรอบข้างเพื่อให้ได้โทรศัพท์ จีบกันใหม่ๆ... ค่าโทรศัพท์เดี๋ยวเราจ่ายให้ก็ได้ จีบกันใหม่ๆ... มือถือเปิดตลอด 24 ชั่วโมง November 01 อย่าถามว่าทำไมถึงรัก
ผู้หญิงส่วนใหญ่ มักจะตั้งคำถามกับคนรักว่า . . . ผู้หญิงคนนี้ก็เหมือนกัน เธอเพียรถามคนรักของเธอว่า . . . เธอจึงถามว่า ทำไมตอบไม่ได้ คนรักของเธอจึงตอบไปว่า เขาหาเหตุผลไม่ได้ ฝ่ายหญิงก็สบายใจที่ทราบเหตุผลและยุติการคุยเรื่องนี้ไป "สุดที่รักของผม คุณเคยถามผมว่า ผมรักคุณเพราะอะไร ผมตอบคุณว่า สิ่งที่คุณเพียรถามเกี่ยวกับเหตุผล ในความรักของผม
October 31 ฉันไม่เคยรู้ว่า ฉันไม่เคยรู้ว่าความรักคืออะไรไม่คิดด้วยซ้ำว่าจะได้เจอและสัมผัส ว่าความรู้สึกแบบที่ใครต่อใครรอบตัว บอกว่าถวายให้ได้ทั้งชีวิต...มันเป็นยังไง  ฉันไม่เคยรู้ว่าฉันจะรักเธอเพราะเธอเป็นใครก็ไม่รู้...ที่อยู่ดีดีเดินเข้ามาในชีวิต แล้วก็เหมือนว่าโลกพลิกกลับ ทำให้ฉันตกลงไปในหลุม...แห่งความรัก ที่ทำได้หลังจากนั้น มีเพียงแค่คิดถึงเธอยามไม่เจอหน้า ยิ้มให้เธอยามพบสบตา และรักเธอไป...เท่านั้นเอง  มารู้ทีหลัง...เธอขุดหลุมนั้นไว้รอบอกกันว่ารักฉันมาก่อนที่ฉันจะรักเธอเสียอีก ก็เลยตั้งใจขุดหลุมรัก...แล้วตั้งใจทำให้ฉันหลงเดินตกลงไป แต่เธอก็คงไม่รู้... ว่าฉันเองที่ตั้งใจเดินตกลงไป ถ้าถามว่าอยากปีนขึ้นจากหลุมนี้ไหม หากใครตอบว่าใช่...คงเพราะไม่มีใครอยู่ด้วยกันในหลุมรักนั้น เขาจึงอยากกลับไปสู่โลกกว้าง...แล้วเดินค้นหาต่อไป ส่วนฉัน...บอกได้เลยว่าไม่ เพราะฉันมีเธอ...อยู่กับฉัน สอนให้ฉันได้รู้ว่า ความรู้สึกดีดีที่มนุษย์เรียกว่ารักนั้น...เป็นอย่างไร   ความรักของแต่ละคนคงไม่เหมือนกันสำหรับฉันมันเป็นความอบอุ่นลึกๆ...ในใจ เป็นกำลังให้ฉันในวันท้อแท้ เป็นสายรุ้งให้กับวันที่หม่นหมอง และสำคัญที่สุด รักของฉัน...เป็นเธอ วันนี้ไม่รู้จะได้เจอพี่เปิ้ลป่าว Good~moning น่ะจ้าวันเน้น้องเปิ้ลม่ายมีเรียน <สบายวุ้ย ^^>
ฮิๆจะได้อยุ๋กับพี่เปิ้ลทั้งวันแน่ๆเลย
ดีใจจัง^^
พอตื่นเถิง มาออนรอเพ่เปิ้ลเลยง่า 11.12 am.
 โหตื่นโครตสายเลยทามมายจาม่ายตื่นสายล่ะ
ก้อมะคืนพี่เปิ้ลไม่สบาย เปิ้ลก้อเลยเป็นห่วงนอนไม่หลับ
นั่งเขียนสเปสสส จนดึกมากมาย
เอ่อ จะนั้งทำไมซะ ดึกมากมาย
 แหมมมมม แฟนม่ายสบายน่ะ ก้อเป็นห่วงซิ
ถึงน้องเปิ้ลไม่ได้อยุ่ใกล้ๆ ถึงน้องเปิ้ลไปดูแลไม่ได้ แต่น้องเปิ้ลก็เป็นห่วงพี่เปิ้ล
ตี๊ด ตี๋ ตี๊ดดดดดดดดดดดดด
โห เพ่เปิ้ลของน้องเปิ้ลโทรมาตอนตีสาม
ดีใจจัง
---------------------------------แปปน่ะ-----------------------------------
 มาออนเอ็มรอ งิงิ ไม้ผิดหวัง พี่เปิ้ลก็ออนอยู๋ม่ายเอา ม่ายทักหรอก
เผื่อพี่เปิ้ลเล่นเกมอยู่ แด่วกวน
งิงิ!เพ่เปิ้ลเพิ่งตื่นเหมือนกันเลยยยยยย
เพ่เปิ้ลทักมาแระ
ดีใจจัง
"เพ่เปิ้ลบอกว่าวันเน้จะไปทุระกะพี่ๆที่หอ
 อดเจอเลย
แงะๆ เหมือนใจหายยังไงไม่รู้
{แต่ม้ายเป็นไร คนเราทุกคนก้อต้องมีโลกส่วนตัว พี่เปิ้ลก็ต้องทีธุระบ้าง น้องเปิ้ลเข้าใจ }"
ธรรมดาอ่ะ
ม่ายว่ากัน
อดเจอเลยอีตาบ๋อง
แหมทักมาถึงว่าเราเด็กบ้าเลย
แต่ก้อน่ารักดี
เพ่เปิ้ลจาเรียกไร
น่ารักหมดแหละ คนมันรักซะอย่าง...
เห้อออ...อุตส่าตื่นเช้า กรำ --
กลับไปนอนต่อดีกว่า
ไปแระๆ
จำได้มั้ย
จะกี่วันผ่านไป น้องเปิ้ลก้อยังเหมือนเดิมน่ะ i am glad
แล้วพี่เปิ้ลล่ะ ดีใจมั้ยวันนั้นโดนจุ๊บ งิงิ (เด็กขี้อาย) ยังจำได้น่ะค่ะวันนี้พี่เปิ้ลเป็นคนดีของน้องเปิ้ลเสมอแต่น้องเปิล้ชอบทำให้พี่เปิ้ลลำบากใจ(มั้ง)
น้องเปิ้ลดีใจน่ะค่ะ ที่มีพี่เปิ้ลในวันนี้ และน้องเปิ้ลก้อหวังว่าวันพร่งนี้น้องเปิ้ลก็จะมีพี่เปิ้ลอยู๋ใกล้ๆ
น้องเปิ้ลจำได้ว่าพี่เปิ้ลเคยบอกกับน้องเปิ้ลว่า...
พี่เปิ้ลสัญญากับน้องเปิ้ลว่า พี่เปิ้ลจะไม่มีใคร น้องเปิ้ลดีใจจังเลย ^.^ เพราะน้องเปิ้ลรักพี่เปิ้ลมากกกกกกกกกกกกกกกกกก พี่เปิ้ลบอกว่าจะทำวันนี้ให้ดีที่สุด น้องเปิ้ลดีใจ เพราะวันนี้ของทุกๆวัน น้องเปิ้ลก็จะทำตัวเป็นเด็กดี พี่เปิ้ลจะได้อยู๋กับน้องเปิ้ลนานๆ พี่เปิ้ลสัญญาว่าถ้าน้องเปิ้ลกลับมาจากบ้านตอนปิดเทอม พี่เปิ้ลจะพานอ้งเปิ้ลไปวัด แต่...TT พี่เปิ้ลลืม (ไม่เป็นไร) แล้วก้อ... "พี่เปิ้ลก้อเคยสัญญาว่าจะไปเที่ยวพัทยากับน้องเปิ้ล แต่ต้องรอให้พี่เปิ้ลว่างก่อน" อันนี้น้องเปิ้ลยังไม่ลืม และยังรอให้พี่เปิ้ลว่างอยู๋น๊า
ดีใจจังเลย...น้องเปิ้ลเขียนไดอารี่ไม่เก่ง ...แต่พี่เปิ้ลเขียนไดอารี่สนุก ...น้องเปิ้ลชอบดูหนังรัก ...แต่พี่เปิ้ลชอบดูหนังรบ ...น้องเปิ้ลชอบคิดมาก ...แต่พี่เปิ้ลบอกว่าอย่าเครียด
...น้องเปิ้ลไม่ชอบเล่นกีฬา ...แต่พี่เปิ้ลเป็นนักก็ฬา ...น้องเปิ้ลไม่ชอบร้องเพลง ...แต่พี่เปิ้ลรอ้งเพลงเก่ง
พี่เปิ้ลเป็นคนเงียบๆ ไม่เรื่องมาก.....แต่น้องเปิ้ลเป็นคนขี้เหงาต้องมีคนอยู่ด้วยตลอด พี่เปิ้ลมีไรก็จะพูดให้เคลียร์ แต่น้องเปิ้ลเป็นคนอ่อนไหวไม่กล้าพูด ชอบเปลี่ยนเรื่องเสมอ
แต่น้องเปิ้ลกลับมองเห็นผู้ชายคนนึง.....ที่สามารถปกป้องน้องเปิ้ลได้ และมีค่ามากมายสำหรับน้องเปิ้ล
วันไหนน้องเปิ้ลเรียนหนัก น้องเปิ้ลก้อไปนอนเล่นที่บ้านพี่เปิ้ล เวลาน้องเปิ้ลเหงา น้องเปิ้ลมีพี่เปิ้ลอยู๋ใกล้ๆเสมอ น้องเปิ้ลและพี่เปิ้ล.....อยู่ด้วยกันในความเงียบ.....แต่ไม่เคยรู้สึกอึดอัด
เวลาน้องเปิ้ลอยู๋ใกล้ๆพี่เปิ้ล ได้กอดได้กุมมือพี่เปิ้ลไว้ น้องเปิ้ลก็รู้สึกอบอุ่นหัวใจ ไม่ได้อยุ่โดดเดี่ยวบนโลกใบนี้ น้องเปิ้ลดีใจน่ะค่ะ ที่ทุกวันนี้น้องเปิ้ลมีพี่เปิ้ลอยู่ใกล้ๆ. น้องเปิ้ลรักพี่เปิ้ลน่ะค่ะ |
ขอบคุณสำหรับการเข้าเยี่ยมชม!
BiGKenGwrote:
ไงน้องเปิ้ล >>นางฟ้า จายดี<< ทำรายงานเสร็จยัง สู้โว๊ย สู้โว๊ย!
Dec. 13
|
|||||||||||||||||
ดีใจจัง...........ที่น้องเปิ้ลได้เดินเคียงข้างพี่เปิ้ลไปเดินไปที่ไหนๆด้วยกัน 
|
|
